"ขนมปั้นขลิบ"  หรือ "ขนมปั้นสิบ"

จากเมนูกะหรี่ปั๊บที่คุ้นเคย กัดคำหนึ่งก็หกเลอะเทอะ แถมมีขั้นตอนการทำแป้งยุ่งยาก ลองเปลี่ยนไอเดียมาทำขนมปั้นขลิบหรือขนมปั้นสิบ ชิ้นพอดีคำ ทำง่ายกว่าเยอะ  6 เมนูปั้นขลิบ ได้แก่ ปั้นขนมดี นั่นก็คือ  "ขนมปั้นขลิบ"  หรือ "ขนมปั้นสิบ"  ที่เหมือนกะหรี่ปั๊บตัวเล็ก ๆ แต่เคยสงสัยกันไหมว่า ขนมชิ้นเล็ก ๆ นี้ ทำไมบางคนถึงเรียกกันว่า ปั้นขลิบ  แต่บางคนก็กลับเรียกว่า ปั้นสิบ แท้จริงแล้ว ขนมชนิดนี้เขาเรียกว่าอะไรกันแน่? 

ปั้นสิบ หรือ ปั้นขลิบ เป็นอาหารว่างไทยชนิดหนึ่งที่มีมาตั้งแต่สมัยโบราณ รูปร่างคล้ายกะหรี่ปั๊บแต่ต่างกันที่ตัวเล็กกว่า และไม่มีลวดลายเป็นชั้น ๆ ไส้ที่นิยมมีอยู่ 2 ไส้ คือ ไส้หมู และไส้ปลา มีขนาดพอดีคำ แป้งจะกรอบแข็งมากกว่ากะหรี่ปั๊บ นิยมกินคู่กับน้ำชาหรือชาสมุนไพร 

สูตร ขนมปั้นสิบ หยิบกินสะดวกชิ้นพอดีคำ

ส่วนผสม
น้ำมันพืช 2 ช้อนโต๊ะ
รากผักชีซอย 2 ช้อนโต๊ะ
เนื้อปลากะพงบด 500 กรัม
น้ำเปล่า 1 1/2 ถ้วย
น้ำตาลทราย 1 1/2 ช้อนโต๊ะ
เกลือ 1/2 ช้อนชา
หอมเจียว 200 กรัม
ถั่วลิสงคั่วป่น 100 กรัม
แป้งสาลีอเนกประสงค์ 250 กรัม
น้ำ 100 กรัม
น้ำมันพืช 100 กรัม

วิธีทำ

1. ตั้งกระทะใส่น้ำพืชเล็กน้อย ใส่รากผักชีซอยลงไปผัดให้หอม แล้วตามด้วยเนื้อปลากะพงบด ผัดจนเนื้อปลาสุก
2. ใส่น้ำเปล่า น้ำตาลทราย เกลือ และหอมเจียว ผัดให้เข้ากัน จากนั้นก็ใส่ถั่วลิสงคั่วป่นเป็นลำดับสุดท้าย ผัดจนตัวขนมเหนียว จับตัวกันเป็นก้อน เสร็จแล้วก็ตักใส่จานแล้ววางพักไว้
3. นำแป้งสาลีมานวดกับน้ำเปล่าและน้ำมันพืช นวดให้เข้ากันแล้วห่อแป้งด้วยแรปห่ออาหาร วางทิ้งไว้ 30 นาที
4. เมื่อครบเวลาแล้ว หยิบแป้งขึ้นมาประมาณ 1 นิ้ว ปั้นเป็นก้อนกลม ๆ แล้วนำมาคลึงให้แบน
5. วางขนมไว้ตรงกลางแล้วนำแป้งมาประกบกัน เสร็จก็จับจีบให้สวยงาม
6. ตั้งกระทะใส่น้ำมันให้ท่วม รอน้ำมันร้อนแล้วก็นำขนมลงไปทอดให้เหลืองกรอบ
7. นำขึ้นมาสะเด็ดน้ำมันแล้วจัดเรียงใส่จานหรือใส่ห่อน่ารัก ๆ เอาไปวางขายก็ได้นะคะ

 อาชีพท้องถิ่น

 ข้าวฮางกุดรัง

ประวัติความเป็นมา

วิถีชีวิตของชาวอำเภอแจ้ห่ม มีความเป็นอยู่แบบเครือญาติแบบพี่แบบน้อง อาชีพหลัก คือการเกษตร เช่น ทำนา ทำไร่ ทำสวนเป็นส่วนใหญ่ พอถึงระยะเวลาระหว่างเดือนกรกฎาคมเป็นต้นไปจะเป็นช่วงที่เป็นฤดูทำนา จนถึงเก็บเกี่ยวในระหว่างเดือนพฤศจิกายนถึงธันวาคม หลังจากนั้นชาวบ้านก็จะปลูกพืชหมุนเวียน เช่น ข้าวโพด มันฝรั่ง ถั่วลิสง ยาสูบ พริก มะเขือ หรือบางรายก็จะทำนาหว่าน หรือไร่นาสวนผสม ตามแต่ความต้องการของแต่ละครอบครัวสนใจด้านใด แต่ในระหว่างทำนานั้น ชาวนาจะมีความสัมพันธ์และเกี่ยวข้องกับวิถีชีวิตของปูมาก เพราะปูเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เกิดปัญหาผลผลิตทางการเกษตร เพราะปูเป็นศัตรูของต้นกล้าของข้าว ทำให้ไร่นาข้าวเสียหายผลผลิตตกต่ำและปูก็แพร่หลายมากแก้ปัญหากันเรื่อยมาจากรุ่นสู่รุ่น และอีกอย่างยากำจัดปูไม่มีในสมัยนั้น บรรพบุรุษเราใช้ภูมิปัญญาที่มีอยู่โดยการนำเอาปูมาประกอบอาหารอย่างหลากหลาย ตามแนวคิดที่มี เช่น

แนวคิดที่ 1 คิดว่าเอาปูมาทำเป็นอาหาร เช่น ทำปูต้มเค็ม ย่าง ทอด ฯลฯ แต่ก็คงรับประทานไม่ได้ทุกวันก็ยังช่วยแก้ปัญหาไม่ได้กี่มากน้อย

แนวคิดที่ 2 แก้ปัญหาโดยการนำปูมาดองเก็บได้นานแต่ประกอบอาหารได้เป็นเพียงบางอย่างเท่านั้น เช่น ใส่ส้มตำมะละกอ อีกอย่างไม่มีตลาดรองรับ ไม่มีที่จำหน่าย ปูก็ยังมีจำนวนมาก ช่วยแก้ปัญหาให้กับชาวนาได้ไม่เท่าที่ควร

แนวคิดที่ 3 ต่อมายังเกิดแนวคิดอีกว่าเราน่าจะเอาปูถนอมเป็นอาหารที่เก็บได้นานโดยไม่บูดไม่เสียมีความคิดการณ์ไกลและได้พัฒนารูปแบบเรื่อยมาจึงเกิดแนวความคิดใหม่ว่าเมื่อปูมีเยอะน่าจะนำมาแปรรูปเป็นอาหารที่เก็บไว้ได้นาน และประกอบอาหารได้หลากหลาย ซึ่งมีรสชาติอร่อย มีคุณค่าทางอาหารสูง และปลอดสารพิษอีกด้วย 

สำหรับเมนูอาหารร้านยายเต็มก็จะเน้นอาหารเวียดนามเป็นหลัก ซึ่งอาหารเวียดนามนั้นก็จะมีแบบสั่งเป็นจาน ๆ กับแบบชุดรวมที่มีทั้งชุดรวมเล็ก ชุดรวมกลาง และชุดรวมใหญ่ โดยชุดรวมแต่ละชุดก็จะมีราคาแตกต่างกันตามเมนูอาหาร คือ ชุดรวมเล็ก มีทั้งบั้นหอย (เส้นหมี่หน้าหมู) แหนมเนือง (หมูย่าง) หยอยก๊วง (เปาะเปี๊ยะสด) และจ๋าหย่อ (เปาะเปี๊ยะทอด) ส่วนชุดรวมกลาง ก็จะเป็นเมนูเดียวกับชุดรวมเล็ก 4 เมนู และเพิ่มเมนูบั้นแส่ว (ขนมเบื้องญวน) อีกหนึ่งเมนู และ ชุดรวมใหญ่ ก็จะเป็นเมนูเดียวกับชุดรวมกลาง เพียงแต่เพิ่มก๊าจ๋า (ทอดมันญวน) อีกหนึ่งเมนู ในราคา 480 บาท ไม่ทราบว่าราคาของชุดรวมเล็กกับชุดรวมกลางนั้นราคาเท่าไหร่ เพราะในเมนูของร้านไม่ได้บอกราคาไว้ บอกแค่ราคาชุดรวมใหญ่เท่านั้น แต่แนะนำว่าหากมากันเป็นกลุ่มหรือต้องการกินอาหารหลายอย่าง ให้สั่งชุดรวมใหญ่จะคุ้มกว่า ไม่ต้องคิดเมนูให้เหนื่อยว่าจะกินเมนูไหนดี แต่ที่ขาดไม่ได้เลยก็คือผักสดที่จัดใส่ในตะกร้าจานใหญ่ น่ากินมาก ๆ หากไม่พอกินก็สามารถขอเพิ่มได้

ข้าวเกรียบงายอดแก้ว

ข้าวเกรียบงาชุมชนยอดแก้ว เป็นของกินทําด้วยแป้งข้าวจ้าวผสมหัวกะทิโรยด้วยงาดำ เป็นแผ่นตาก ให้แห้ง แล้วนำมาปิ้ง มีหลายชนิดซึ่งแล้วแต่ผสมเข้าไป ตามต้นตำหรับของแต่ละสูตร เช่น ข้าวเกรียบว่าว ข้าวเกรียบโป่ง ข้าวเกรียบกุ้ง เป็นต้น แต่ข้าวเกรียบงาชุมชนยอดแก้วที่จังหวัดหนองคายนั้นไม่เหมือนใคร ซึ่งต้นตำหรับมาจากประเทศเวียดนาม ซึ่งเจ้าของเดิมได้ถ่ายทอดสูตรให้กับลูกหลานมาเป็นทอด ๆ และได้ปรับปรุงสูตรข้าวเกรียบงาที่ทำเองทั้งส่วนผสมของวัตถุดิบจนลงตัว ไม่มีน้ำตาล ข้าวเกรียบงาทำมาจากข้าวเจ้าอย่างดีที่โม่จนได้เป็นตัวแป้งสีขาวหอม หัวกะทิสด เกลือผสมกับงาดำ งาต้องนำไปล้างให้สะอาดและนำไปผึ่งให้แห้ง จากนั้นจึงนำแป้งข้าวเจ้าผสมหัวกะทิ ใส่เกลือนิดหน่อยคนส่วนผสมให้เข้ากัน นำไปขึ้นแผ่นวงกลมโดยการนึ่ง โรยหน้าด้วยงาดำ ไล้บนผ้าขาวบางเหมือนข้าวเกรียบปากหม้อ ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางราว 15 เซนติเมตร นำแผ่นข้าวเกรียบที่ได้ใส่ตะแกงแล้วนำไปตากแดด

ส่วนผสม

สำหรับวัสดุอุปกรณ์ที่เราต้องใช้ก็จะมีข้าวจ้าว 1 กิโลกรัม หัวกะทิ 1 กิโลกรัม เกลือป่น 1 ขีด งาขาวหรือดำ 1 ขีด ถังสแตนเลส 1 ใบ หม้อนึ่งสำหรับใส่น้ำ 1 ใบ ผ้าขาวบาง 1 ผืน ฝาครอบ 1 อัน ไม้ไผ่สำหรับแซะข้าวเกรียบ 1 อัน ไม้พายสำหรับม้วนข้าวเกรียบ 1ท่อน

ขั้นตอนการทำ

1. นำข้าวจ้าวที่เราโม่จนได้เป็นตัวแป้ง หัวกะทิ เกลือ ผสมทุกอย่างให้เข้ากัน 2. คนส่วนผสมทุกอย่างให้แป้งละลายจนเข้ากันดี ​ 3. นำหม้อนึ่งใส่น้ำ ขึงผ้าขาวบางด้านบนปากหม้อขึงให้ตึง ต้มจนน้ำเดือดให้เกิดไอน้ำ 4. จากนั้นนำแป้งมาละเลงบนเตา ที่ใช้ผ้าขาวบางกรุอยู่บนปากหม้อที่ตั้งอยู่บนหม้อน้ำที่เดือดได้ที่ เมื่อละเลงแป้งเป็นแผ่นแล้ว โรยด้วยงาดำที่ได้ทำการล้างให้สะอาด ผึ่งให้แห้ง โรยลงไปในแผ่นแป้งให้ทั่ว ก็ปิดฝาไว้ ประมาณ 30 วินาที (พอข้าวเกรียบสุกซึ่งสังเกตได้จาการที่ข้าวเกรียบแข็งตัวเป็นแผ่น)

5. ก็จะใช้ไม้พาย แซะแผ่นแป้งออกจากผ้าขาวบาง โดยม้วนแผ่นแป้งให้กลม วางไว้ในตะแกง แล้วนำไปตากแดด ประมาณ 30 นาที แล้วกลับอีกด้านตากอีกประมาณ 30 นาที

6. นำแผ่นข้าวเกรียบงาที่แห้งสนิทขึ้นย่างเตาถ่านด้วยไฟแรง ๆ ใช้พายประคองแผ่นข้าวเกรียบ คอยกลับเรื่อย ๆ เพื่อไม่ให้แผ่นข้าวเกรียบไหม้ 7. เมื่อข้าวเกรียบสุกได้ที่แล้วจะมีสีน้ำตาลอ่อน แล้วนำแผ่นข้าวเกรียบค่อยๆวางลงในตะกร้า เพราะข้าวเกรียบงาจะมีความกรอบเป็นอย่างมาก 8. นำแผ่นข้าวเกรียบงาที่เย็นแล้วมาแพ็คใส่ถุงพลาสติกขยายข้าง เรียงเป็นแผ่น ๆ จำนวน 4 แผ่น จัดความสวยงาม แล้วพับถุงปิดพร้อมติดชื่อสินค้า เย็บปิดถือว่าเสร็จเรียบร้อยพร้อมส่งลูกค้า

เตี๋ยวปิ่นโต@วัดบางแขยง หรือวิสาหกิจชุมชนบ้านสมุนไพรและของดีบางแขยง  ตั้งอยู่ที่บ้านดอนใหญ่ หมู่ที่ 11  ต.โนนห้อม  อ.เมืองปราจีนบุรี  จ.ปราจีนบุรี  ที่นี่เป็นร้านอาหารและแหล่งท่องเที่ยวที่มีบรรยากาศสุดชิล เป็นแหล่งท่องเที่ยวที่ตั้งอยู่ภายในวัดบางแขยงท่ามกลางดงต้นไผ่ตง  ดั่งคำขวัญของจังหวัดปราจีนบุรีที่ว่า “ศรีมหาโพธิ์คู่บ้าน ไผ่ตงหวานคู่เมือง ผลไม้ลือเลื่อง เขตเมืองทวารวดี” ซึ่งนับเป็นพืชที่ขึ้นชื่อของจังหวัดปราจีนบุรีและเป็นพืชเศรษฐกิจที่สร้างรายได้ให้กับเกษตรกรในพื้นที่มาอย่างยาวนาน  ให้บรรยากาศร่มรื่น  หรือใครชอบบรรยากาศริมน้ำก็มีโซนแพ ก็จะได้อีกบรรยากาศในการนั่งห้อยขาเอาเท้าจุ่มน้ำนั่งทานกันไป คุยไป อิ่มก็เอนกายพักท้อง ลมพัดเย็น ๆ มันฟินมาก ได้ฟิลบ้านริมคลองแบบต่างจังหวัด บรรยากาศลมพัดเย็น ๆ ทานอาหารเพลิน ๆ พร้อมกับฝูงปลาและฝูงเป็ดที่จะคอยต้อนรับลูกค้าอยู่ด้านล่างส่วน  คนที่นั่งรับลมในสวนไผ่ก็จะได้ฝังเสียงธรรมชาติร้องเพลงให้ลูกค้าได้เพลิดเพลินกัน

เมนูที่นี่ มีหลากหลายมาก ทั้งอาหารตามสั่ง ก๋วยเตี๋ยวเสิร์ฟมาในปิ่นโตแบบโบราณให้กลิ่นอายบรรยากาศของชายทุ่งริมคลองในสมัยก่อน นอกจากนั้นยังมีเมนูอาหารอื่นอีกมากมาย ไม่ว่าจะเป็นข้าวกะเพราถาดที่เสิร์ฟในถาดขนาดใหญ่มีใบตองสีเขียวสดรองบนภาชนะ   ผัดไทยกุ้งสดที่เป็นเมนูพิเศษ คือ ใช้กุ้งตัวใหญ่สุดคุ้ม และเมนูอาหารอีสาน ส้มตำถาด บอกเลยเรื่องรสชาติ ที่นี่เด็ดไม่ผิดหวังแน่นอน

ข้อมูลเนื้อหาโดย นางสาวสุชานันท์  รุ่งเรือง

เรียบเรียง โดย  นางสาวสุวรรณา  แย้มดี

ภาพประกอบโดย https://www.facebook.com/teowpinto

ด้วยกลุ่มสตรีบ้านไร่ใต้ หมู่ที่ 1 ต.นาคา อ.สุขสำราญ จ.ระนอง ต้องการมีอาชีพเสริมที่สร้างรายได้เพื่อลดรายจ่ายในครัวเรือนและนำความความรู้จากภูมิปัญญาท้องถิ่นมาปรับใช้ในสังคมยุคปัจจุบัน โดยเริ่มจัดกิจกรรมครั้งแรกตั้งแต่ ปี 2563 ในรูปแบบกลุ่มสนใจ การทำปลาเค็มฝังทราย หลักสูตร 6 ชม. และได้ทำการต่อยอดจนมีผลิตภัณฑ์ที่สามารถเพิ่มมูลค่า-จัดจำหน่ายสร้างรายได้ให้ครอบครัวและชุมชน

ปลาเค็มฝังดินทรายนั้น เป็นวิธีการถนอมอาหารโดยใช้ภูมิปัญญาชาวบ้านที่ตกทอดมาจากรุ่นสู่รุ่น โดยการนำวัตถุดิบคือปลาทะเล มาผ่านกระบวนการขั้นตอนต่าง ๆ ดังนี้
1. เอาเกล็ดเอาไส้ออกล้างให้สะอาด
2. จุกเกลือเม็ดให้ทั่วตัวปลาและในท้อง แล้วห่อด้วยกระสอบมัดเชือกให้แน่นรอบตัวปลาแล้วนำไปฝังทราย 5 ถึง 7 วัน
3. เมื่อขึ้นมาจากดินล้างให้สะอาดจากนั้นนำมาผูกเชือกห้อยหัวลง 3 วันโดยไม่ต้องใช้แสงแดดในการตากแห้ง
4. นำเข้าตู้เย็น 2 วัน เพื่อเป็นการปรับกลิ่นแอมโมเนียออกจากตัวปลา เป็นการเสร็จกระบวนการ กลายเป็นปลาเค็มฝังดินไร้แดด ซึ่งมีรสชาติอร่อย มีกลิ่นหอม สามารถเก็บไว้ได้นานนับปี

วิธีการเตรียมบ่อฝังทราย มีวิธีการ ดังนี้
1. เตรียมขอบบ่อ ขนาด 100 x 100
2. เตรียมทรายก่อ (ทรายหยาบ)
3. เททรายก่อลงในบ่อความลึก 1 ศอก
ปลาที่นิยมทำปลาฝังทราย ได้แก่ ปลาอินทรีย์ ปลากระบอก ปลาจวด และปลามง ซึ่งเป็นปลาที่ได้จากการประมงพื้นบ้านในเขตพื้นที่ตำบลนาคา วิธีการบรรจุภัณฑ์ใช้ถุงซีลสุญญากาศทำให้สามารถเก็บไว้ได้นานนับปี

กระยาสาทรกล้วย อีกหนึ่งความอร่อยของตำบลหนองมะโมง

เป็นอาหารที่ทำให้ฤดูสารท กระยาสารทนี้เนื่องมาจาก ข้าวมธุปายาส ซึ่งเป็นอาหารอินเดียใช้ข้าว น้ำตาล น้ำนม ผสมกัน ซึ่งนางสุชาดาหุงถวายพระพุทธเจ้า ส่วนผสมของกระยาสารทไทยมีข้าวตอก ข้าวเม่า ถั่วลิสง งาคั่วให้สุกเสียก่อน แล้วนำมากวนกับน้ำอ้อยกวนให้เหนียวกรอบเกาะกันเป็นปึก
จะทำเป็นกรอบเป็นก้อนหรือตัดเป็นชิ้น ๆ เก็บไว้ได้นานทำจากพืชผลแรกได้กระยาสารทเป็น
ของหวานจัด โดยมากจะกินกับกล้วยไข่สุกทำถวายพระเพื่ออุทิศส่วนกุศลให้ผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว
กระยาสารทกำหนดทรงบาตรที่วิเศษ ในการพระราชพิธีสารทนี้ตกทอดกันมานาน

สืบเนื่องจากศูนย์เรียนรู้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงและเกษตรทฤษฎีใหม่ประจำตำบลหนองมะโมง มีการดำเนินงานในด้านเกษตรธรรมชาติ คือ การทำไร่นาสวนผสม ปลูกผักปลอดสารพิษ และมีผลิตภัณฑ์ที่ดำเนินการภายในศูนย์ คือ *เชื้อราบิวเวอเรีย* ฮอร์โมนไข่* จุลินทรีย์สังเคราะห์แสง* ยาฆ่าแมลงปลอดสารพิษ* ปุ๋ยจานด่วน เป็นต้น ซึ่งทาง กศน.ตำบลหนองมะโมง ได้มีการส่งเสริมและสนับศูนย์เรียนรู้ปรัชญา
ของเศรษฐกิจพอเพียงฯ อย่างต่อเนื่อง

การดำเนินของศูนย์เรียนรู้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงฯ จะมีสมาชิกกลุ่มเข้ามาเรียนรู้ภายในศูนย์แล้วนำความรู้ไปต่อยอดใช้ในครัวเรือนของตนเอง แต่เนื่องจากปีนี้เกิดสภาวะภัยแล้ง จึงทำให้การดำเนินการเกี่ยวกับการเกษตรไม่ได้ผลผลิต ทางสมาชิกกลุ่มได้ร่วมกันคิดหารายได้อื่นเสริม แล้วแนวคิดว่าทางสมาชิกกลุ่มทุกครัวเรือนมีกล้วยที่ปลูกไว้เกือบทุกบ้านมีความเห็นที่จะทำกระยาสารทกล้วยขึ้น ทางประธานกลุ่มและสมาชิกได้มาประสานขอการสนับสนุนในการเรียนรู้การทำกระยาสารทกล้วยเพื่อสร้างรายได้เสริมให้กับกลุ่ม
และสมาชิกกลุ่มผ่านทางนางสาวพรทิพย์ อินทร์งาม ครู กศน.ตำบลหนองมะโมง กศน.อำเภอหนองมะโมง โดย นางสาววิราภรณ์ ชะม้อย ผู้อำนวยการ กศน.อำเภอหนองมะโมง ได้เล็งเห็นความสำคัญและได้อนุมัติโครงการการจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาอาชีพหลักสูตรระยะสั้น จำนวน 6 ชั่วโมง ทุกคนร่วมกันคิดค้นลองผิดลองถูกในการทำกระยารทกล้วย จนได้สูตรการกระยารทกล้วยที่อร่อยหอมหวานน่ารับประทานที่ไม่เหมือนใคร

ตำแหน่งทีตั้ง : ศูนย์เรียนรู้ปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงประจำตำบลหนองมะโมง หมู่ที่ 5 บ้านดอนใหญ่ ตำบลหนองมะโมง อำเภอหนองมะโมง จังหวักชัยนาท

การเดินทาง : ถนนสายหนองมะโมง ไป ดอนใหญ่ ระยะทางจาก กศน.อำเภอหนองมะโมง ประมาณ 5 กิโลเมตร

ผู้เขียนและรวบรวมข้อมูล : นางสาวพรทิพย์ อินทร์งาม

ไก่ย่างพังโคนเป็นสิ่งที่น่าจดจำสำหรับสถานการณ์ของคนพังโคนในการประกอบอาหารพื้นบ้านทำง่ายขายคล่อง สร้างรายได้ให้กับผู้ประกอบการร้านอาหารแผงลอย ต้นทุนต่ำมาก กำไรพออยู่ได้กินได้กับทุกเพศทุกวัย กินกับข้าวเหนียว อร่อยราคาตัวละ 60 -80 บาท สำหรับเป็นของฝากและกินที่อำเภอพังโคน

ไก่ย่างพื้นเมืองซึ่งมีความสำคัญเป็นหลักสำคัญยิ่งที่จะต้องรับประทานกับข้าวเหนียวนึ่งจะง่ายต่อการพกพาและรับประทาน พังโคนยินดีต้อนรับผู้เดินทางไกลผ่านพังโคนทุกเมื่อเชื่อวัน

อย่าลืม ไก่ย่างทุกคนพังโคนได้ พัฒนาขอมีสูตรเฉพาะไก่พื้นเมืองตามเวลาสดสะอาดขนาดพอดีกับถ่านที่ใช้ย่างไก่ ไก่ย่างที่สุกพอดีไม่สุก ๆ ดิบ ๆ หรือสุกจนไหม้เกรียม ชาวบ้านพังโคนขายไก่ย่างตั้งแต่เป็นร้านค้าแผงลอย จนเป็นที่รู้จักทั่วไปว่า “พังโคนต้องมีไก่ย่าง” หรือ “ไก่ย่างดีต้องที่พังโคน”

ไก่ย่างเขาเรียงแถวของอำเภอพังโคน

ไก่ย่างพังโคน